Μνήμη της Οσίας Θεοδώρας της εν Θεσσαλονίκη - Αγίου Γεωργίου του Νεομάρτυρος
Σήμερα η εκκλησία μας τιμά τη μνήμη της Οσίας Θεοδώρας της εν Θεσσαλονίκη.
Η Οσία Θεοδώρα αναδείχθηκε σε πρότυπο αγνής και ταπεινής ψυχής ανάμεσα στις νέες της Θεσσαλονίκης. Η Θεοδώρα, από πολύ μικρή ηλικία έκανε ζωή αγιοπνευματική. Ο πόθος της για το Νυμφίο Χριστό την έφερε στη μοναχική ζωή, όπου με προσευχές, αγρυπνίες και μελέτη του θείου λόγου, σφυρηλατούσε ακόμη περισσότερο τον εαυτό της. Με τα χρήματα από την πώληση των εργόχειρών της χόρταινε τους πεινασμένους συνανθρώπους της. Επίσης, με τις αδελφές στο μοναστήρι έζησε με ειρήνη, πραότητα και μακροθυμία, ένεκα της ταπείνωσης και της διάκρισης που τη διέκριναν. Παρέμεινε στην Εκκλησία ζωντανό υπόδειγμα για όλους τους ανθρώπους που ζουν με τιμιότητα, αυθεντικότητα και συγχωρητικότητα και μετά την αναχώρησή της από τα επίγεια.
Η παράδοση αναφέρει ότι όταν ο Επίσκοπος με τις μοναχές της αδελφότητας και πλήθος πιστών άνοιξαν τον τάφο, για την ανακομιδή του ιερού λειψάνου της Οσίας Θεοδώρας, το βρήκαν ακέραιο και χαριτόβρυτο προς δόξα της Παναγίας Τριάδας.
Σήμερα, 5 Απριλίου, η Εκκλησία μας τιμά τη μνήμη των Μαρτύρων Κλαυδίου, Διοδώρου και Νικηφόρου, καθώς και του Νεομάρτυρος Γεωργίου του εν Εφέσω, ο οποίος ενώ βρισκόταν σε κατάσταση μέθης παρασύρθηκε στον Ισλαμισμό και αρνήθηκε την χριστιανική του πίστη. Όταν όμως συνειδητοποίησε την πράξη του απαρνήθηκε το Ισλάμ και κατέφυγε στη Σάμο.
Στο διάστημα της απουσίας του, οι Χριστιανοί της Εφέσου, έλαβαν άδεια να ανεγείρουν Ναό, οι μωαμεθανοί όμως τους διέβαλαν ότι στα θεμέλια του Ναού έκρυψαν το λείψανο του Γεωργίου, τον οποίον δήθεν σκότωσαν, διότι απαρνήθηκε τη χριστιανική πίστη.
Στο μεταξύ ο Γεώργιος συνελήφθη και οδηγήθηκε βίαια στην Έφεσο, διότι επέμενε να ομολογεί τη χριστιανική του πίστη. Με τη μεσολάβηση των δημογερόντων αφέθηκε ελεύθερος. Επειδή όμως στην Έφεσο συνεχίζονταν οι δυσκολίες για την ανέγερση του Ναού, ο Γεώργιος πήρε την απόφαση να επιστρέψει στην πατρίδα του μετανιωμένος και έχοντας συνείδηση ότι έτσι θα οδηγηθεί στο μαρτύριο. Παρουσιάστηκε λοιπόν μπροστά στον μωαμεθανό ιεροδικαστή και με θάρρος ομολόγησε την πίστη του στο Χριστό.
Ο μωαμεθανός ιεροδικαστής, πότε με κολακείες και υποσχέσεις και πότε με εκβιασμούς και απειλές, προσπάθησε να τον μεταπείσει, αλλά μάταια. Ακολούθησαν σκληρά βασανιστήρια και τέλος ο αποκεφαλισμός του νεομάρτυρα Γεωργίου στις 5 Απριλίου 1801. Το ιερό λείψανό του το έθαψαν οι Χριστιανοί με τις αρμόζουσες τιμές στον τάφο του νεομάρτυρα Πολυδώρου του Κυπρίου, ο οποίος εορτάζει στις 2 Σεπτεμβρίου.
Η Αγία Τεσσαρακοστή μάς διδάσκει ότι η μετάνοια και η συγχωρητικότητα προϋποθέτουν την αρετή της ταπεινοφροσύνης. Αυτά είναι απαραίτητα εφόδια, για να ζει ο άνθρωπος τη μακαριότητα της Βασιλείας του Πανάγιου Τριαδικού Θεού, παρά τα όσα βέλη κι αν εκτοξεύει ο διάβολος, πασκίζοντας μάταια, να στενοχωρήσει την ψυχή του αγωνιστή Χριστιανού.
Του Επισκόπου Μεσαορίας Γρηγορίου
