Με λαμπρότητα τίμησαν τον Πολιούχο Άγιο Βησσαρίωνα στην Φιλιππιάδα
Τήν Τρίτη 14 καί τήν Τετάρτη 15 Σεπτεμβρίου ἐ.ἔ. ἡ τοπική μας Ἐκκλησία ἑόρτασε τή μνήμη τοῦ ἐν ἁγίοις πατρός ἡμῶν Βησσαρίωνος Ἀρχιεπισκόπου Λαρίσης τοῦ θαυματουργοῦ πολιούχου Φιλιππιάδος.
Τήν παραμονή 14 Σεπτεμβρίου καί ὥρα 7:30μ.μ. τελέσθηκε Μέγας Ἑσπερινός στόν πανηγυρίζοντα Ἱερό Ναό Ἁγίου Βησσαρίωνος Φιλιππιάδος, χοροστατοῦντος τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου μας κ. Χρυσοστόμου μέ τήν συμμετοχή ἱερέων τῆς Μητροπόλεώς μας καί τήν παρουσία τοῦ Δημάρχου Ζηροῦ κ. Νικολάου Καλατζῆ.
Τόν θεῖο λόγο κήρυξε ὁ Αἰδεσ. Πρωτ. Δημήτριος Μπόκος, Προϊστάμενος τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ Ἁγίου Βασιλείου Πρεβέζης, ἀναφερθείς στήν προσωπικότητα καί τό ἔργο τοῦ τιμωμένου Ἁγίου. Ὁ Ἅγιος Βησσαρίων χαρακτηριζόταν ἀπό βαθειά ἀγάπη γιά τόν ἄνθρωπο. Ἀναλώθηκε προσπαθώντας νά βοηθήσει μέ πολλά καί δύσκολα κοινωφελῆ ἔργα τούς ἀνθρώπους τῶν ὀρεινῶν περιοχῶν τῆς μητροπόλεώς του. Ἡ καρδιά του φλεγόταν ἀπό ἀγάπη, κατά τό πρότυπο τῆς ἀγάπης τοῦ Θεοῦ.
Τήν κυριώνυμο ἡμέρα τῆς ἑορτῆς Τετάρτη 15 Σεπτεμβρίου τελέσθηκε Ὄρθρος καί Ἀρχιερατική Θεία Λειτουργία, ἱερουργοῦντος τοῦ Σεβασμιωτάτου Ποιμενάρχου μας, ὁ ὁποῖος ὁμιλῶν γιά τό πρόσωπο τοῦ Ἁγίου Βησσαρίωνος καί θέλοντας νά προβάλει τήν ἀρετή τῆς ταπείνωσης πού τόν διέκρινε μεταξύ ἄλλων εἶπε: «Ἔφθασε σέ τέτοιο βαθμό ταπείνωσης καί ἀγάπης πού μολονότι ἦταν ἐπίσκοπος, δέν ἔπαυσε νά ἐπισκέπτεται τήν νύχτα φτωχούς ἀσθενεῖς καί ἐγκαταλελειμένους καί νά τούς ὑπηρετεῖ σάν νά ὑπηρετοῦσε τό πρόσωπο τοῦ Κυρίου καί μάλιστα νά πλένει ὅ ἴδιος τά ροῦχα τους στόν ποταμό Ληθαῖο, πού κυλοῦσε δίπλα ἀπό τήν Ἱερά Μητρόπολη». Ἀνέφερε ὅτι τό ἔργο του ὑπῆρξε μοναδικό. Ὄχι μόνο πνευματικό καί κηρυκτικό ἀλλά προνοιακό, φιλανθρωπικό καί κοινωνικό. Ἔκτισε τήν γέφυρα τήν ὀνομαζομένη «Κοράκου» καί συνέδεσε τή Θεσσαλία μέ τήν Ἤπειρο καί τή Δυτική Στερεά. Στήν ποιμαντορία του ὡς Ἀρχιεπισκόπου Λαρίσης, πού ἔμελλε νά κρατήσει μόλις 14 χρόνια, ἀνεδείχθησαν ὅλα τά χαρίσματα πού τόν κοσμοῦσαν, ὅλες οἱ ἀρετές πού τόν στόλιζαν. Ἔλαμψε ὡς φωτεινός ἀστέρας στό σκοτάδι τῆς ἀμάθειας καί τῆς δουλείας. Ἡ ζωή του ὅλη ἦταν πορεία πόνου, θλίψεων, δοκιμασιῶν, συκοφαντίας ἀλλά καί εὐθύνης γιά τό ποίμνιο.
