Οι Δ΄ Χαιρετισμοί της Θεοτόκου στην Ι.Μ. Ταξιάρχου Μιχαήλ του Ρουκουνιώτου
Μέ ἰδιαιτέρα κατάνυξη καί ἱεροπρέπεια ἐψάλη σήμερα τό ἑσπέρας, Παρασκευή 20ή Μαρτίου 2026 ἐκ τοῦ Σεβ. Ποιμενάρχου μας κ. Χρυσοστόμου ἡ διατεταγμένη ἀκολουθία τῶν Δ΄ Χαιρετισμῶν πρός τήν Ὑπεραγία Θεοτόκον, εἰς τήν παλαίφατη Ἱερά Μονή Ταξιάρχου Μιχαήλ τοῦ Ρουκουνιώτου Σύμης, συμπαραστατουμένου ὑπό τοῦ Αἰδεσ. Πρωτοπρ. π. Στεφάνου Μακρῆ, Γεν. Ἀρχιερατικοῦ Ἐπιτρόπου καί Ἱεροεπιστάτου αὐτῆς καί τοῦ Ἱεροδιακόνου π. Παύλου Τερεζάκη. Τό ἱερό ἀναλόγιο διακόνησε σεμνοπρεπῶς ὁ Ἱεροψάλτης κ. Ἐλευθέριος Ξηράκης μεθ' ἑτέρων. Ἐκκλησιάστηκαν ὁ Διοικητής τῆς Δ.Α.Ν. Σύμης, Συνταγματάρχης κ. Νικόλαος Βλαστουδάκης καί ὁ Διοικητής τοῦ 549 ΤΕ Ἀντισυνταγματάρχης κ. Εὐάγγελος Καρσιώτης, μέ ὀλιγομελῆ στρατιωτική συνοδεία.
Πρό τῆς ἀπολύσεως ὁ Σεβασμιώτατος ἀπηύθυνε ἐκ μέσης καρδίας σύντομο κήρυγμα περί τοῦ Προσώπου τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου, ἀφορμώμενος ἀπό τόν ἀποψινό Οἶκο τῆς Δ΄ Στάσεως, "Φωτοδόχον λαμπάδα, τοῖς ἐν σκότει φανεῖσαν, ὁρῶμεν τήν ἁγίαν Παρθένον..." ὁ ὁποῖος ἀναφέρεται στό Ἱερό Πρόσωπο τῆς Παναγίας μας καί παρουσιάζει τήν Ὑπεραγία Θεοτόκο ὡς «φωτοδόχον λαμπάδα», δηλαδή ὡς ἐκείνη πού δέχθηκε μέσα Της τό Ἄκτιστο Φῶς καί τό προσφέρει σέ ὅλους ἐμᾶς πού βρισκόμαστε «ἐν σκότει παραπτώσεων», γεγονός τό ὁποῖο δέν εἶναι ἁπλό ποιητικό σχῆμα, μία βαθιά θεολογική ἀλήθεια.
Ὁ κόσμος μας συχνά ζεῖ μέσα σέ πνευματικό σκοτάδι, διότι εὑρίσκεται μακριά ἀπό τόν Θεό, βιώνοντας ἔτσι σύγχυση, φόβο καί ἀβεβαιότητα. Καί μέσα σ’ αὐτή τήν νύχτα, ἡ Παναγία γίνεται φῶς, γιατί κράτησε μέσα Της τόν ἴδιο τόν Χριστό, «τό Ἄϋλον Φῶς». Δέν εἶναι ἑπομένως ἡ πηγή τοῦ φωτός, ἀλλά ἡ λαμπάδα πού τό φανερώνει, πού τό μεταδίδει. Ἡ μεταλαμπάδευσις αὐτή πῶς ἐπιτελεῖται; «ὁδηγεῖ πρός γνῶσιν θεϊκήν ἅπαντας». Μᾶς ὁδηγεῖ δηλαδή στήν γνώση τοῦ Θεοῦ — ὄχι μία διανοητική γνώση, ἀλλά μία ζωντανή ἐμπειρία σχέσης μέ Ἐκεῖνον. Ἡ Παναγία δείχνει τόν δρόμο: ταπείνωση, ὑπακοή, καθαρότητα καρδιᾶς. Αὐτά εἶναι πού ἐπιτρέπουν στό φῶς τοῦ Θεοῦ νά κατοικήσει καί μέσα μας.
«Αὐγῇ τόν νοῦν φωτίζουσα» — φωτίζει τόν νοῦ μας. Πόσο τό ἔχουμε ἀνάγκη! Ὁ νοῦς μας σκοτίζεται εὔκολα ἀπό μέριμνες, πάθη καί λογισμούς. Ὅμως, ὅταν πλησιάζουμε τήν Παναγία μέ πίστη, ἐκείνη μας ὁδηγεῖ στόν Χριστό, πού εἶναι τό ἀληθινό φῶς, καί τότε ἀρχίζουμε νά βλέπουμε καθαρά τόν ἑαυτόν μας, τόν πλησίον μας, καί τόν Θεό. Ἄς ζητήσουμε, λοιπόν, ἀπό τήν Παναγία νά γίνει καί γιά ἐμᾶς «φωτοδόχος λαμπάδα», νά δεχθοῦμε κι ἐμεῖς τό φῶς τοῦ Χριστοῦ στήν καρδιά μας. Καί τότε, ὄχι μόνο θά φωτιστοῦμε, ἀλλά θά γίνουμε κι ἐμεῖς μικρά φῶτα γιά τούς γύρω μας..
