Απονομή «Χρυσού παράσημου Αποστόλου Βαρνάβα» στον Μητροπολίτη Κύκκου Νικηφόρο

Λουκάς Α. Παναγιώτου

Φωτογραφίες: Σταύρος Ιωαννίδης/PIO

Με το «Χρυσό Παράσημο» του Ιδρυτού και Προστάτου της ΑγιωτάτηςΕκκλησίας της Κύπρου, Αποστόλου Βαρνάβα, τιμήθηκε ο Πανιερώτατος Μητροπολίτης Κύκκου και Τηλλυρίας κ. Νικηφόρος. Η ύψιστη αυτή τιμητική διάκριση της εν Κύπρω Εκκλησίας επιδόθηκε στον Πανιερώτατο στο πλαίσιο σεμνής τελετής, η οποία έλαβε χώρα στη Λευκωσία,την Κυριακή, 26 Απριλίου 2026.

Στον κατάμεστο από πλήθος κόσμου Καθεδρικό Ναό του Αποστόλου Βαρνάβα, εκτός από την χορεία τωνΜελών της Ιεράς Συνόδου, παρόντες ήσαν ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας κ. Νίκος Χριστοδουλίδης, Μέλη του Υπουργικού Συμβουλίου, ο Πρέσβης της Ελλάδος στην Κύπρο κ. Κωνσταντίνος Κόλλιας, Ιεράρχες διαφόρων Εκκλησιών και θρησκευτικών δογμάτων, αρχηγοί και εκπρόσωποι πολιτικών, πολιτειακών, στρατιωτικών και αστυνομικών Αρχών, καθώς και πληθώραοργανωμένωνσυνόλων, κλήρου, μοναχών καιαπλούκόσμουαπόόλατακοινωνικάστρώματατου τόπου.

Σύμφωνα με το σκεπτικό της κοινής και ομοφώνου αποφάσεως της Ιεράς Συνόδου,η ανωτάτη τούτη τιμή και διάκριση της Εκκλησίας της Κύπρου, το «ΧρυσούνΠαράσημον» του Ιδρυτού και Προστάτου Αυτής Αποστόλου Βαρνάβα απονέμεται στον Κύκκου Νικηφόρο «εις ένδειξιν και έκφρασιν της βαθείας αυτής ευαρεσκείας, ανθ’ ων ούτος υπέρ της Εκκλησίας τε και της Πατρίδοςειργάσατο και δη διά το μεγαλόπνοον και θρησκευτικόν, εθνικόν και πολιτιστικόν έργον,όπερπροσήνεγκε, και το ήθος,όπερ διαχρονικώς επεδείξατο εις διαφόρους επιτελικάς θέσεις της Εκκλησίας».

Η τελετή άρχισε με το καλωσόρισμα από τον Αρχιγραμματέα της Ιεράς Συνόδου,Αρχιμ. Γεώργιο Χριστοδούλου, και ακολούθησε ο Βυζαντινός Χορός της Ιεράς Βασιλικήςκαι Σταυροπηγιακής Μονής Κύκκου, υπό τη διεύθυνση του Πρωτοψάλτη και Χοράρχη κ. Άριστου Θουκυδίδη, ο οποίος απέδωσε άρτια τα Απολυτίκια του Αποστόλου Βαρνάβα και της Παναγίας Κυκκώτισσας, καθώς και επίκαιρους αναστάσιμους ύμνους.

Στη συνέχεια ανεγνώσθη η συγχαρητήριος επιστολή της Α.Θ.Π. του Οικουμενικού Πατριάρχουκ. κ. Βαρθολομαίου προς τον τιμώμενο, η οποία, μεταξύ άλλων, τονίζει: «Όντως, άγιε αδελφέ, η λαμπρά ποιμαντορία, η λιπαρά μόρφωσις, το γνήσιονεκκλησιαστικόν φρόνημα, η πλήρης στοργικής αγάπης και αλληλεγγύης φιλανθρωπική δραστηριότης υμών ήδη επί σειράν ετών το εν γένει εκκλησιαστικόν, εθνικόν, μορφωτικόν, εκδοτικόνκαι πολιτιστικόν υμών έργον, και αι λοιπαίαρεταί και τα τάλαντα υμών καθιστούν υμάς έγκυρονεκκλησιαστικήνμορφήν και παράδειγμα προς μίμησιν δια τους νεωτέρους κληρικούς, διό και η φήμη υμών προ πολλού υπερέβη τα γεωγραφικά και εκκλησιαστικά όρια της Μεγαλονήσου και η φυσιογνωμία σας σελαγίζει εις το πανορθόδοξον στερέωμα».

Ο Παναγιώτατος εκφράζει, παράλληλα, την έκθυμησυμμετοχή του «εις την δεδικαιολογημένηνχαράν της ημετέρας Ιερότητοςκαι της αδελφής Εκκλησίας της Κύπρου δια την σημερινήνιστορικήνημέραν της επαξίας ηθικής επιβραβεύσεως υμών, αναφωνούμεν εν ενί στόματι και μιά καρδία το “Άξιος!” και ασπαζόμεθα υμάς φιλήματιαγίω μετά των καλυτέρων αισθημάτων ημών, δοξάζοντες άμα τον Δομήτορα της Εκκλησίας Χριστόν, διότι εχαρίσατο αυτή Ιεράρχην,ως η υμετέρα διακεκριμένη και περισπούδαστος ημίν Ιερότης. Και πάλιν, άξιος και υπεράξιος, παμφίλτατεαδελφέ!».

Την άοκνη, πολύχρονη,γενναιόδωρη, πολυσχιδήκαι πολυδιάστατη προσφορά του Μητροπολίτη Κύκκου,εξήρε, στη συνέχεια, ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας κ. Νίκος Χριστοδουλίδης.

Ο Πρόεδρος Χριστοδουλίδης, αφού υπογράμμισε ότι η παρουσία του στην τελετή αντικατοπτρίζει τον σεβασμό της Πολιτείας και του ιδίου προσωπικά έναντι του τιμώμενου Ιεράρχη, επεσήμανε, ακολούθως, ότι ο Κύκκου Νικηφόρος «αξιώθηκε να συνδέσει το όνομά του με έργο ωφέλιμο και ευεργετικό για χιλιάδες ανθρώπους, στην Κύπρο, αλλά και σε πολλές άλλες χώρες. Για τέσσερις και πλέον δεκαετίες, αυτός ο πεφωτισμένος Ιεράρχης, είναι ακάματος συνεχιστής της μακραίωνης ιστορίας και παράδοσης της Ιεράς Μονής Κύκκου, που παραμένει λαμπρό προσκυνητάρι για τους απανταχού πιστούς».

Σημείωσε, ακόμη, ότι «η δράση αυτή του Μητροπολίτη πηγάζει από τα αποθέματα αγάπης, που διαθέτει, και τη μετριοπάθεια, που τον διακρίνει. Πάνω σε αυτά τα χαρίσματα έχουν θεμελιωθεί πολλές από τις πρωτοβουλίες, που ανέλαβε, πάντα με μια οικουμενική προσέγγιση, που ξεπερνά τα στενά γεωγραφικά όρια της μικρής μας Πατρίδας».

Εξέφρασε, τέλος, προς τον τιμώμενο Ιεράρχη, εκ μέρους της Πολιτείας, «την εκτίμηση και τις ευχαριστίες του λαού μας για το ενάρετο έργο σας. Μεταφέρω επίσης τις ευχές όλων μας για υγεία και μακροημέρευση, με τη βεβαιότητα ότι με ακλόνητη πίστη στη βοήθεια της Παναγίας θα συνεχίσετε να βαδίζετε τον δύσκολο, αλλά όμορφο δρόμο της προσφοράς, της αλληλεγγύης και της ευθύνης».

Το πολυδιάστατο εθνικοθρησκευτικό, κοινωνικό και πολιτιστικό έργο του Μητροπολίτη Κύκκου και Τηλλυρίαςκ. Νικηφόρου παρουσίασε στη συνέχεια ο Διευθυντής του Κέντρου Μελετών της Ιεράς Μονής Κύκκου κ. Κωστής Κοκκινόφτας.

Ο κ. Κοκκινόφτας σκιαγράφησε την όλη πορεία και διαδρομή του Πανιερωτάτου, ξεκινώντας από την καταγωγή και τα νεανικά του χρόνια, την ένταξή του στους κόλπους της αδελφότητας της Ελεούσας του Κύκκου, τη χειροτονία και τις σπουδές του, την εκλογή του στην Ηγουμενία της Μονής, σε Επίσκοπο Κύκκου και σε Μητροπολίτη Κύκκου και Τηλλυρίας, καθώς και το όλο ανακαινιστικό και πνευματικό του έργο στη Μονή Κύκκου και στα Μετόχια της. Αναφέρθηκε, παράλληλα, στις σημαντικότερες πτυχές της πολύπλευρης και πολυδιάστατης συμβολής του στην εθνική, εκκλησιαστική και κοινωνική ζωή, αλλά και στις τιμητικές διακρίσεις, με τις οποίες έχει περικοσμηθεί.

Κλείνοντας την παρουσίασή του ο Διευθυντής του Κέντρου Μελετών και απευθυνόμενος προς τον τιμώμενο Ιεράρχη τόνισε: «Πανιερώτατε, εκ μέρους των πνευματικών σας τέκνων και όλων, όσων ευεργετήθηκαν από την αγαθοεργό και φιλάνθρωπη καρδία σας, εκφράζω τη βαθύτατη ευγνωμοσύνη και τον σεβασμό μας, για όσα μας έχετε προσφέρει και ευχόμαστε ο Κύριος και Θεός μας, με τις πρεσβείες της Παναγίας της Κυκκώτισσας, την οποία υπηρετείτε παιδιόθεν, να σας χαρίζει υγεία και δύναμη, για να συνεχίζετε, για πολλά ακόμη χρόνια, το πολύτιμο και πολυδιάστατο έργο σας, προς δόξαν Θεού και στήριξη της δοκιμαζόμενης Πατρίδας μας».

«Τώρα, που οι καιροί απαιτούν απ’ όλους μας, λαό και ηγεσία, Πολιτεία και Εκκλησία επαγρύπνηση και σοβαρότητα, αγωνιστικότητα και ήθος, το απαράμιλλο έργο του Μητροπολίτη Κύκκου αποτελεί για όλους πρότυπο προς μίμηση και συνιστά βαριά παρακαταθήκη», υπογράμμισε στηνΠροσφώνησή του η Α. Μ. ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου κ. κ. Γεώργιος. Πρόσθεσε, μάλιστα, στη συνέχεια πως «σε μιαν εποχή, που συνεχώς φτωχαίνει με την απουσία μεγάλων μορφών, είναι αναγκαία η εκδήλωση ευγνωμοσύνης και απόδοση τιμής στα πρόσωπα των ολίγων δειγμάτων του μεγαλείου του παρελθόντος και επιβεβλημένος ο αναβαπτισμός στις αρχές, που αυτά αναδεικνύουν στη ζωή τους».

Ο Μακαριώτατος επεσήμανε, επίσης, συνεχίζοντας ότι «το να μιλήσεις γι’ αυτόν, βέβαια, δεν είναι εύκολη υπόθεση· χρειάζεται περισσή τόλμη. Γιατί ο ίδιος απέδειξε ότι είναι πάντα μελετημένος στις τοποθετήσεις του και, ταυτόχρονα, άριστος χειριστής του λόγου. Η πέννα του είναι μια φυσική προέκταση του νου του. Μοχθεί διαρκώς και κοπιάζει υπέρμετρα, για να πετύχει αφή με την τελειότητα.

»Ουδέποτε η Ιστορία της Εκκλησίας ήταν ειδυλλιακή, γιατί είναι πάντα συνυφασμένη με τις ανθρώπινες αδυναμίες και τις απρόβλεπτες ιστορικές εξελίξεις. Ο Θεός,όμως, δεν εγκαταλείπει τον λαό Του. Αναδεικνύει πάντοτε ποιμένες θυσιαστικούς για τον λαό Του. Για να τον στηρίζουν και να τον καθοδηγούν, σε καιρούς κλυδωνισμού, και να τον ενθαρρύνουν με τις δράσεις και τη δημιουργικότητά τους σε καιρούς ευδίας και γαλήνης. Έχω τη βεβαιότητα ότι ο άγιος Κύκκου είναι ένας από αυτούς», πρόσθεσε ο Κύπρου Γεώργιος.

Κατακλείοντας τον λόγο του ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου, υπογράμμισε: «Σε καιρούς χαλεπούς, έκπτωσης ήθους και αξιών, αναζητά κανείς και συνετούς και πρότυπα. Κι εσείς, Πανιερώτατε, είστε πρότυπο, που θα καθοδηγείτε όλους με το παράδειγμά σας. Ευχή όλων μας είναι να σας διαφυλάττει ο Θεός εν υγεία για χρόνια πολλά. Κι είμαστε βέβαιοι γι’ αυτό. Γιατί, όπως και ο Μένανδρος από την αρχαιότητα διαλαλεί, “εὐχῆς δικαίας οὐκἀνήκοοςο Θεός”».

»Για όλα τα πιο πάνω, το έργο, το ήθος και τον χαρακτήρα του ΠανιερωτάτουΜητροπολίτου Κύκκου και Τηλλυρίας και Καθηγουμένου της Ιεράς Βασιλικής και Σταυροπηγιακής Μονής Κύκκου κ. Νικηφόρου, η Ιερά Σύνοδος απεφάσισεν, ομόφωνα, να απονείμει σ’ αυτόν την ανωτάτη τιμητική διάκρισή της, το “ΧρυσούνΠαράσημον” του Αποστόλου Βαρνάβα, ευχομένη συνέχιση και επαύξηση του έργου του προς προαγωγή των σκοπών της Εκκλησίας και όφελος της χειμαζομένηςΠατρίδος», κατέληξε.

Κατά την τελετή, ανεγνώσθη η περγαμηνή του σκεπτικού της απόφασης της Ιεράς Συνόδου και, ακολούθως, απονεμήθηκε από τον Αρχιεπίσκοπο Κύπρου, το «Χρυσό Παράσημο» του Αποστόλου Βαρνάβα στον Κύκκου Νικηφόρο.

Μετά την παρασημοφόρηση,ο Βυζαντινός Χορός έψαλε τον Πολυχρονισμότου Μητροπολίτη Κύκκου και ακολούθησε η αντιφώνηση του Πανιερωτάτου, όπου μεταξύ άλλων είπε:

«Η σημερινή ημέρα είναι για μένα ημέρα δοξολογίας, ημέρα συγκινήσεως, ημέρα θαυμασμού, γιατί βλέπω ενώπιόν μου, όχι απλώς μία βράβευση, αλλά μία ομολογία αγάπης της Μητέρας Εκκλησίας. Μία αναγνώριση, ότι ο Θεός οικοδομεί, στηρίζει, καθοδηγεί και αναπληρώνει τα ελλείμματα των ασθενών του δούλων», τόνισε, για να προσθέσει αμέσως ότι: «Η τιμή, την οποίαη Μητέρα Εκκλησία της Κύπρου επέλεξενααπονείμειστο ταπεινό μου πρόσωπο, υπερβαίνει κατά πολύ την αξίατουέργου της ελαχιστότητάς μου, γιατί, ό,τι επιτελείται μέσα στην Εκκλησία,δεν είναι έργοανθρώπινηςικανότητας, αλλά καρπός χάριτος θείας, ηοποία“ἀναπληροῖτάἐλλείποντα”. Να, γιατί τούτη τηστιγμή η συνείδησή μου ελέγχει την καρδία μου, γιατί η παρούσα τιμή αναλογεί, όχι στην ανθρώπινηαναξιότητά μου, αλλάστη θεία μακροθυμία και οικονομία. Οποιονδήποτεέργο και αν έχουμε πίσω μας, οποιανδήποτεεπιτυχία, δενανήκειστις πτωχικές μας δυνάμεις, αλλάστονίδιοτονδωρεοδότη Θεό».

Ο Μητροπολίτης Κύκκου υπογράμμισε εμφαντικά: «Έχω πλήρη επίγνωσηότι, με τις δικές μου ασθενικές δυνάμεις, θαήταναδύνατοναεπιτελέσωτο μικρό, έστω, έργο και τη διακονία, πουμουεμπιστεύθηκεο Κύριος. Έχω πλήρη επίγνωσηότιεγώ“ὑπέρδέἐμαυτουοὐκαυχήσομαιεἰμήἐνταῖςἀσθενίαις μου”» (Β΄Κορ. ιβ΄ 5).

Και συνέχισε, λέγοντας πως: «Η παρούσα τιμητική διάκριση δενανήκει σε μένα, αλλάστη Μητέρα Εκκλησία και ιδιαίτερα στην τροφό ιεράτου Κύκκου Μονή, τηθεοστεφήαυτήΑκρόπολη, που στάθηκε διά μέσου των αιώνων κέντρο παρηγοριάς και φάρος, πουεξέπεμπε προς κάθε κατεύθυνση τοφωςτουΕλληνισμού και τουΧριστιανισμού την πύρινη φλόγα». Σημείωσε, ακόμη, ότι ηαποδιδόμενη ύψιστηαυτή τιμητική διάκριση, «δεναπονέμεται στην ελαχιστότητά μου, ως έπαθλο, αλλάαπονέμεται, ως στέφανος ανθεστήριος στην Παναγία, την Ελεούσα την Κυκκώτισσα, η πάνσεπτη Εικόνα της οποίας περικοσμεί και περιφρουρεί την περίβλεπτη του Κύκκου Μονή, το πάγκαλο αυτό της πατρώας ευσέβειαςαγλάισμα, πουπροσπαθεί πάντοτε, μεαναπεπταμένες τις πνευματικές της κεραίες, να συλλαμβάνει την ορθόδοξη σκέψη στις σύγχρονες διαστάσεις της και νααναπτύσσειτοέργο της σεόλη την κλίμακα τουΕυαγγελίου, ως θεωρητικής και πρακτικήςζωής.

»Σήμερα, λοιπόν, άνθρωπος βραβεύεται, αλλάη Θεοτόκος δοξάζεται. Εγώαναφέρομαι, αλλάηΘεοφρούρητητου Κύκκου Μονή υψώνεται. Γι’ αυτό και ομολογώ, ότιη συγκίνηση, πουαισθάνομαι τούτη τη στιγμή, δεν είναι συγκίνηση ενός ανθρώπου, αλλά συγκίνηση τέκνου, που βλέπει τη Μητέρα του τιμωμένη. Και πώςναμην είναι Μητέρα μου, αφού μέσα σταιεράάσυλα της Μονήςαυτής παιδιόθεν, εξ απαλώνονύχων, γαλουχήθηκα μεταελληνορθόδοξα νάματα και αυτή για 66 τώρα χρόνια απότα 78, πουάνοιξατα μάτια μου στοφωςτουήλιου, την υπηρετώμε σεβασμό και ταπείνωση. Εκεί, στη Βασιλική αυτή Κιβωτό της Θεομητορικής Χάριτος εκοινώνησατονιερό παλμό των Ελληνικών και Ορθοδόξων Παραδόσεων. Εκείέμαθα τι σημαίνει μοναχική υπακοή και ταπείνωση. Εκεί βίωσα τησυγχωρητικότητα και την επιείκεια. Εκεί μορφώθηκε η ψυχή μου και διδάχθηκε την έμπρακτη προς τον πλησίον θυσιαστική αγάπη».

Ο της Μονής και Μητροπόλεως Κύκκου Καθηγέτης έκανε ακολούθως, ιδιαίτερη αναφορά στον Μοναχισμό και την κύρια αποστολή του,υπενθυμίζοντας, παράλληλα, ότι οΟρθόδοξος Μοναχισμός έδωσε, κατά καιρούς, το παρόν του και μέσα στον κοινωνικό στίβο. Και ακριβώς εδώ υπογράμμισε ότι «ηΙερά Μονή Κύκκου, ως ένας ζωντανός οργανισμός, πουδεναγνοείτο παρόν καιτα συμβαίνοντα γύρω μας, βλέπει μετα μάτια του Χριστούκαιτηνανθρώπινη κοινωνία, παρακολουθείμεενδιαφέροντα προβλήματα της καθ’ ημέρανζωήςκαιεργάζεταιαθόρυβα προς επούλωσητηςκοινωνικής δυστυχίας.

»Εκείνο, που συνθέτει τηνιδιαιτερότητα του πολυδιάστατου εθνικού, θρησκευτικού, κοινωνικού, πνευματικού, φιλανθρωπικούκαιπολιτιστικούέργουτηςΙεράςΜονής Κύκκου είναιησυλλειτουργίατης θεωρίας καιτης πράξεως. Είμαστεοπαδοίτης θεωρίας καιεργάτεςτης πράξεως. Καιτούτο, γιατί πιστεύουμε, ότιηΕκκλησία μας οφείλειναεξακολουθήσεινααποτελείκαι σήμερα το κυρίαρχο στοιχείο του βίου, του πολιτισμούκαι κάθε εκφράσεωςτηςκοινωνικήςζωής. Οφείλειναεξακολουθήσειναεπηρεάζεικαι σήμερα τηναυτοσυνειδησία του ανθρώπου, ναεπικαθορίζειτη συμπεριφορά του, νανοηματοδοτεί τη ζωή του, νασημασιολογείτηνιστορία του καινααξιολογείτον βίο του. ΗΟρθόδοξηΕκκλησία μας δενείναιάρνησητηςζωής. Είναιάνωσητηςζωής. Οφείλει, βέβαια, μέσα στησυνεχή ροή και μεταβολή του κόσμου,να παραμένει πυξίδα προσανατολισμού, γιανα δείχνει στον άνθρωποτον αληθινό προορισμό του, τις μεταφυσικές του προεκτάσεις. Τοενδιαφέρον, όμως, τηςΕκκλησίαςγιαταεπέκεινα, ηεσχατολογική, δηλαδή, κατεύθυνση, που δίνει στη ζωή και τις επιδιώξειςτωνανθρώπων, δεν σημαίνει αδιαφορίαγια τις συνθήκεςτηςανθρώπινηςζωήςεδώκαι τώρα. ΗΕκκλησία, ωςταμιούχος διδασκαλίας θείας, υψηλήςκαιυπερόχου, προορισμό έχει, βέβαια, τηνεξασφάλισητηςαιώνιαςζωής. Ηαιώνια ζωή, όμως, είναι συνέπεια και συνέχεια της παρούσας».

Ο Πανιερώτατος δεν παρέλειψε να κάνει λόγο και για τα δυσοίωνα φαινόμενα «αλλοίωσηςτηςπαραδοσιακήςπνευματικής ταυτότητας τηςΕκκλησίαςτης Κύπρου, μετηνυιοθέτησηκαι προσπάθεια εισαγωγής ξένων, άγνωστωνγιατηνΕκκλησία μας, νοοτροπιών, που, τυχόν, επικράτησή τους, θαοδηγήσουν την Κυπριακή Εκκλησία σεμιααπομονωτικήεσωστρέφεια, απούσααπότα σύγχρονα δρώμενα τηςεποχήςμας». Χαρακτήρισε, μάλιστα, τα απογοητευτικά αυτά φαινόμενα ότι υποθάλπουν τον εκκλησιαστικό σκοταδισμό, αρνούνται και περιφρονούν την οικουμενική διάσταση της Ορθοδοξίας.

Τελειώνοντας τον λόγο του ο Μητροπολίτης Κύκκου, εξέφρασε, εκ βάθους καρδίας,«ευχαριστήρια δοξολογία και αίνο ευγνωμοσύνης προς τον Δομήτορα της Εκκλησίας Σωτήρα Χριστό. Εκείνος οδηγεί. Εκείνος στηρίζει. Εκείνος ενισχύει τον άνθρωπο στα καθήκοντα της διακονίας του. Εμάς δε τους ανεπαρκείς κρύπτει υπό τη σκιά της θείας χάρης του».

Ολοκληρώνοντας,κατέθεσε, όπως χαρακτηριστικά τόνισε,«την ύψιστη αυτή τιμή, ως άρρητο ανθέμιο ευχαριστίας στα πόδια της Παναγίας της Κυκκώτισσας, της Υπεραγίας Μητρός μου, ηοποία υπήρξε και παραμένει ηασφαλής οδός, η σκέπη, ηαναπνοή της ζωής μου. Υπόσχομαι δε ενώπιον Θεού και ανθρώπων ότι, όσο ζω και αναπνέω, όσο η καρδία μου θα κτυπά, την Παναγία την Κυκκώτισσα θα υπηρετώ. Τον Μονογενή αυτής Υιό θα δοξολογώ. Τη θεόσωστη της Τηλλυρίας Μητροπολιτική Περιφέρεια θα διαποιμαίνω θεοφιλώς. Και την Αποστολική της Κύπρου Εκκλησία, έως εσχάτης μου αναπνοής, ευόρκως θα διακονώ».

Η όλη τελετή ολοκληρώθηκε με τον πολυχρονισμό τουΜακαριωτάτουΑρχιεπισκόπου Κύπρου και στη συνέχεια ο Τιμώμενος δέχθηκε τις ευχές και τα συγχαρητήρια όλων των παρευρισκομένων.