Το Κήρυγμα ης Κυριακής της Αναστάσεως
Του Αρχιμ. Χερουβείμ Τσίνογλου, Ιεροκήρυκος της Ι.Μ.Θ.
Χριστός Αληθώς Ανέστη !
«Ἡ Χάρις καὶ ἡ ἀλήθεια διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ ἐγένετο»
Εορτάζει η αγία μας Εκκλησία την Ανάσταση, το γεγονός αυτό της νίκης κατά του θανάτου και της ανακαίνισης της ανθρώπινης φύσης εν Χριστώ, και οι πατέρες της Εκκλησίας, έθεσαν αυτή την λαμπρή ημέρα της Αναστάσεως να αναγιγνώσκεται ο πρόλογος του κατά Ιωάννην ευαγγελίου, ο οποίος μπορεί να μην σχετίζεται άμεσα με το γεγονός της Αναστάσεως, αλλά τοποθετεί αυτό το γεγονός μέσα στο πλαίσιο του όλου «δεινού και πανσόφου κατά του διαβόλου στρατηγήματος» (Αμφιλοχίου Ικονίου, Innatalitiadomini) του Θεού για την σωτηρία του ανθρώπου.
Στο γεγονός της Αναστάσεως η Χάρις γίνεται ακόμη πιο φανερή, και η κτίση όλη κατανοεί το μέγεθος της ευεργεσίας του Θεού, δια του Ιησού Χριστού στο γένος των ανθρώπων. Στην ανάσταση διαπιστώνουμε έτι περαιτέρω την παρατήρηση του Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά για τον Χριστό, ότι δηλαδή μόνο σε Αυτόν κατέστη χωρητή όλη η δύναμη και η ενέργεια του Αγίου Πνεύματος σωματικώς (Αγ. Γρηγορίου του Παλαμά, Ομιλία ΚΔ΄ ). Με αυτήν την Χάρη, κατά τον Άγιο της πόλης μας, ο Χριστός «ανέστησε τον εαυτό του αθάνατο, σαν σπέρμα και απαρχή του αιωνίου κόσμου και δείγμα και παράσταση της ελπιζόμενης δικής μας Ανάστασης» (Αγ. Γρηγορίου του Παλαμά, Ομιλία Δ΄ ).
Ποια άλλη μεγαλύτερη Χάρη δύναται να δει το ανθρώπινο γένος από την ανακαίνιση της πεσμένης και φθαρμένης φύσης του, που από μόνη της δεν είχε καμία δυνατότητα να ανακαινισθεί; Το ανθρώπινο γένος είχε ανάγκη να νικήσει την αμαρτία στην φύση του, κάτι το αδύνατο εφόσον η πεσμένη ανθρώπινη φύση μετείχε στην αμαρτία κληρονομικώς. «Υπήρχε ανάγκη μιας θυσίας ικανής να φέρει καταλλαγή με τον Ουράνιο Πατέρα, και να αγιάσει την ανθρώπινη φύση που ήταν μολυσμένη από την κοινωνία με τον πονηρό» διαπιστώνει ο Άγιος Γρηγόριος μίαν θυσία που ως λύτρο προσφέρει ο Χριστός για εμάς. Η χάρη στον αιχμάλωτο άνθρωπο δίδεται επειδή ο Χριστός πληρώνει τα λύτρα με το δικό του αίμα. «Αφού έδωσε ως λύτρο για εμάς που είμασταν υπεύθυνοι για την είσοδο της αμαρτίας στη ζωή μας, το δικό του αναμάρτητο και ανεύθυνο αίμα, μας λύτρωσε από την ευθύνη, συγχώρησε τις αμαρτίες μας, και αφού έσχισε στον σταυρό το χειρόγραφο της οφειλής μας, μας λύτρωσε από την τυραννία του διαβόλου», παρατηρεί ο Άγιος Γρηγόριος (Ομιλία ΙΣΤ΄).
Τί άλλο σημαίνει αυτό το γεγονός της χάριτος και της αληθείας για την ανθρώπινη φύση ; Ας ακούσουμε τον Άγιο Συμεών τον Αρχιεπίσκοπο της Θεσσαλονίκης να μας εξηγεί: «Αυτήν την χάρη αληθινά λαμβάνουμε από τον Χριστό, ο οποίος είναι η ζωντανή αλήθεια… και αυτό είναι αυτό που μας δίδει την χάρη του, τον αγιασμό, την κοινωνία, την ένωση, την κατοίκηση, τον φωτισμό την ειρήνη την απολύτρωση και τέλος την σωτηρία και την θέωση. Και τί είναι η θέωση; Το να γίνουμε και εμείς θεοί ή θεάνθρωποι κατά φύσιν; Καθόλου ! Αλλά κατά χάριν υιοί και κατά χάριν Θεοί, διά του κατά φύσιν αληθινού Θεού και Υιού… εκ γαρ του πληρώματος αυτού ημείς πάντες ελάβομεν» (Συμεών Θεσσαλονίκης, Επιστολή Στ΄).
Η Ανάσταση είναι γεγονός και αλήθεια στην οποία εν Χριστώ μπορούμε όλοι να μετέχουμε, όχι ιδεατά, αλλά αληθινά ! Ο Χριστός καλεί τους πάντες στην εμπειρία της Ανάστασης που μόνο εκείνος μπορεί να χορηγήσει ! Με την παρουσία του στον κόσμο της φθοράς και της αμαρτίας μας ο Χριστός «υπέδειξε την επάνοδό μας προς τον Πατέρα, και για εκείνους που ήθελαν και ζούσαν τότε αλλά και για όσους θα γεννιόντουσαν στο μέλλον, προτρέποντας και καλώντας και ποδηγετών δια της πολιτείας και διδασκαλίας και θαυματουργίας και προφητείας του μάλλον της σοφίας και της θεϊκής και υπερφυσικής γνώσης του, από την οποία τίποτε δεν είναι κρυφό», όπως θαυμαστά σημειώνει ο Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς (Ομιλία ΙΣτ΄)
Ο δρόμος για την εκ νεκρών ανάσταση κάθε ανθρώπου έχει ανοιχτεί από τον Χριστό και είναι ο ίδιος ο Χριστός ! Η φύση μας εν Χριστώ έχει λάβει πίσω την δυνατότητα της επανόδου στο «καθ’ ομοίωσιν» ! Κανείς ας μην φοβάται τον θάνατον, διότι μας ελευθέρωσε από αυτόν ο θάνατος του Σωτήρος μας (Κατηχητικός Λόγος Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου). Το ζητούμενο των αιώνων γίνεται πραγματικότητα στο πρόσωπο του Σωτήρος Χριστού, αρκεί εμείς να ακολουθήσουμε τα έργα της καινής εν Χριστώ βιωτής, ώστε να ζήσουμε μαζί τους στους αιώνες των αιώνων. Γένοιτο !
Αδελφοί και πατέρες,
ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΛΗΘΩΣ ΑΝΕΣΤΗ
