Skip to main content

Μνήμη του οσίου Κενδέα του θαυματουργού - Mνήμη του Αποστόλου Θωμά (6 Οκτωβρίου)

05 Οκτ 2021 23:42

Η αγία μας Εκκλησία τιμά σήμερα τη μνήμη του οσίου Κενδέα του θαυματουργού.

Ο Όσιος και Θεοφόρος Κενδέας ανήκει στην τάξη των ασκητών που ήρθαν από την Παλαιστίνη και έζησαν στην πατρίδα μας. Τον αγώνα της αρετής διήνυσε σ’ ένα σπήλαιο, με πίστη, προσευχή και αφοσίωση στο θέλημα του Θεού. Εκεί θαυματούργησε και πέθανε σε βαθιά γεράματα. Έζησε κυριολεκτικά στη γη ως ένσαρκος άγγελος και, με την αγιότητά του, πηγάζει ποταμούς θαυμάτων σε όσους με πίστη προσέρχονται και ζητούν την προστασία του.

Επιβεβαιώνεται για ακόμη μια φορά ότι οι Άγιοι παραμένουν τεκμήριο της παρουσίας του Θεού και παρηγορίας σε κάθε άνθρωπο που ζητά τις πρεσβείες τους  και  μέσω αυτών ποθεί τη χάρη του Παναγίου Πνεύματος. Να επισημάνουμε ότι η χάρις του Θεού τους αναδεικνύει αγίους για την ωφέλεια των ανθρώπων.

Δίκαια η Κύπρος ονομάζεται «νήσος των Αγίων», και τούτο γιατί εδώ έζησαν και ζουν ενάρετα και με πολλές θυσίες άνθρωποι ευλαβείς, οι οποίοι εμφορούνται από φόβο (δηλ. δέος) Θεού, και αναδεικνύονται με τις πνευματικές τους αρετές άξιοι του ακτίστου φωτός. Το θαύμα αυτό συνεχίζεται και σήμερα, αφού ο Θεός είναι ζωντανός Θεός. Υπάρχουν σε κάθε εποχή τίμιοι αγωνιστές που ζουν την αγάπη του Θεού και πάντα με αφοσίωση στην Εκκλησία και υπακοή στο θέλημα  του Θεού.

Σήμερα, πανηγυρίζει η Ιερά Μονή του Αγ. Κενδέα, πλησίον της ακριτικής κοινότητας Αυγόρου στην Αμμόχωστο, όπου έζησε και εκοιμήθη ειρηνικά ο Άγιος, καθώς και ο ομώνυμος ναός του στην Πάφο.

Mνήμη του Αποστόλου Θωμά 

Ο Απόστολος Θωμάς ανήκει στον κύκλο των δώδεκα μαθητών του Ιησού Χριστού. Προέρχεται από οικογένεια ψαράδων. Τιμάται ιδιαίτερα από την Εκκλησία την Καινή Κυριακή, δηλαδή το Αντίπασχα ή τη λεγόμενη Κυριακή του Θωμά.

Ο Θωμάς, λόγω της απουσίας του από την πρώτη εμφάνιση του Αναστημένου Χριστού, δυσπιστούσε στην πληροφορία που του προσέφεραν οι άλλοι μαθητές, για τη βεβαιότητα της Αναστάσεως. Με την παρουσία και πάλι του Κυρίου ενώπιον των μαθητών του στο υπερώο, οκτώ ημέρες μετά, ο Θωμάς αναδεικνύεται στον άνθρωπο ο οποίος με τη δημόσια ομολογία του μας διδάσκει τη βεβαιότητα της Αναστάσεως του Κυρίου ένεκα της «καλής απιστίας», της γόνιμης επιμονής του να βιώσει προσωπικά το λαμπροφόρο θαύμα, συναντώντας το Σωτήρα Χριστό. Τότε, παρακινήθηκε από το Θεάνθρωπο να ψηλαφήσει τις πληγές από τη λόγχη και τα καρφιά της σταύρωσης και να μην παραμένει άπιστος, αλλά να γίνει πιστός. Με δέος ο Θωμάς προσκυνά τον Αναστημένο Κύριο, αναφωνώντας: «ο Κύριος μου και ο Θεός μου». Η απάντηση του Αναστημένου Ιησού θα διδάσκει μέσα στους αιώνες όλους εκείνους οι οποίοι θα θέλουν να παραμένουν δύσπιστοι ενώπιον της αλήθειας του Ευαγγελίου: «ότι εώρακάς με, πεπίστευκας, μακάριοι οι μη ιδόντες και πιστεύσαντες», δηλαδή πιστεύεις, διότι με είδες, τρισευτυχισμένοι είναι εκείνοι που αν και δεν με είδαν πίστεψαν σε μένα.

Μετά την επιφοίτηση του Αγίου Πνεύματος την ημέρα της Πεντηκοστής, ο Θωμάς  επιτελώντας την εντολή του αναστημένου Χριστού «πορευθέντες μαθητεύσατε πάντα τα έθνη», κήρυξε το λόγο του Θεού στους Πάρθους, τους Μήδους, τους Πέρσες και τους Ινδούς.

Στις Ινδίες, ο Απόστολος Θωμάς συνελήφθη από το Βασιλιά Μισδαίο, γιατί κατήχησε και βάπτισε το γιό του Αζάνη, τη γυναίκα του Τερτία και τις κόρες του Μυγδονία και Νάρκα. Επειδή έπεισε όλη την οικογένεια του Βασιλιά να ασπαστεί το χριστιανισμό, συνελήφθη από πέντε στρατιώτες οι οποίοι, αφού τον ανέβασαν σε όρος, τον σκότωσαν με τις λόγχες τους, επιβεβαιώνοντας κι αυτός, όπως οι πλείστοι των Αποστόλων, το λόγο του Κυρίου ότι θα κηρύξουν το Ευαγγέλιο, αλλά και θα αναδειχθούν σε μάρτυρες της Πίστεως.

Του Επισκόπου Μεσαορίας Γρηγορίου